نقد و بررسی بازی Pillar برای PS4
روایتی درونی از شخصیت انسان در قالب پازلهای خاموش
مقدمه
در دنیای بازیهای ویدیویی که اغلب تمرکز بر اکشن، هیجان و رقابت دارند، بعضی از بازیها راه متفاوتی را انتخاب میکنند. بازی Pillar، ساختهی مستقل MichaelArts، یکی از این آثار متفاوت است. عنوانی که بیشتر از آنکه بخواهد شما را با چالشهای بیرونی درگیر کند، میخواهد سفری درونی در ذهن و روان شخصیتها برایتان بسازد.
Pillar در نگاه اول ممکن است یک بازی ساده پازل به نظر برسد، اما با گذر زمان، متوجه خواهید شد که این بازی تلاش دارد لایههای عمیقتری از شخصیت انسان را از طریق مکانیکهای گیمپلی، گرافیک و صدا به تصویر بکشد.
داستان: روایت بیکلام شخصیتهای درونگرا و برونگرا
یکی از خاصترین ویژگیهای Pillar، این است که هیچ دیالوگ صریح یا روایت متنی ندارد. همه چیز از طریق تصویر، رفتار شخصیتها و سبک بازی کردن شما منتقل میشود.
در این بازی، شما کنترل چند شخصیت مختلف را بهصورت مجزا بهعهده میگیرید. هرکدام از آنها نمایانگر تیپ شخصیتی خاصی از انسان هستند:
- شخصیتهایی منزوی که از اجتماع دوری میکنند
- شخصیتهای اجتماعی که به دنبال ارتباط هستند
- افرادی که دائم به دنبال معنا هستند
- و حتی کسانی که از خودشان فرار میکنند
ارتباط میان این شخصیتها، چگونگی کنار آمدن آنها با دنیای اطراف و تعاملاتشان با محیط، در واقع همان داستان بازی است. هر شخصیت، روایتی درونی دارد که باید آن را با تجربه، لمس و درک کنید؛ نه با خواندن یا شنیدن.
گیمپلی: پازلهایی بر اساس روانشناسی
Pillar از نظر گیمپلی، ترکیبی از پازلهای محیطی، مخفیکاری، و تعامل محدود با محیط است. چیزی که آن را از سایر بازیهای پازلمحور متمایز میکند، این است که مکانیکهای بازی برای هر شخصیت متفاوت طراحی شدهاند و مستقیماً بازتابدهندهی ویژگی روانی آن شخصیت هستند.
به عنوان مثال:
- شخصیتی که برونگراست، با دیگران تعامل میکند و پازلهایش بیشتر مبتنی بر ارتباطگیری است.
- شخصیتی که درونگراست، باید از بقیه دوری کند، در سایه حرکت کند و از برخورد با دیگران اجتناب کند.
این تنوع باعث میشود گیمپلی بازی نهتنها سرگرمکننده، بلکه مفهومی و متفکرانه باشد. شما نه فقط برای حل یک پازل تلاش میکنید، بلکه در حال تجربهی نوعی نگاه روانشناختی به خودتان یا اطرافیانتان هستید.
البته باید گفت که گاهی تکرار مکانیکها یا سرعت پایین بازی ممکن است برای برخی بازیکنان خستهکننده شود، بهویژه اگر به دنبال بازیهای اکشنمحور باشند.
گرافیک: نقاشیای زنده از احساسات
Pillar با اینکه یک بازی مستقل و ساده است، اما از نظر هنری بسیار خلاقانه کار شده. طراحی بصری بازی حالوهوایی مینیمال اما رنگارنگ دارد. هر مرحله با رنگها و نورپردازی خاص خودش، سعی میکند احساس و شخصیت همان مرحله را منتقل کند.
به جای گرافیک پرجزئیات یا جلوههای سینمایی، بازی بیشتر شبیه به یک نقاشی زنده بهنظر میرسد. محیطها آرام، تمیز و از نظر نمادگرایی غنی هستند. شما ممکن است متوجه شوید که یک المان تکراری، در مراحل مختلف معنای متفاوتی دارد.
موسیقی و صداگذاری: زبان بیکلام احساس
بزرگترین نقطه قوت Pillar بیتردید موسیقی متن و طراحی صدای آن است. از آنجایی که بازی هیچ دیالوگ یا روایت صوتی ندارد، موسیقی باید تمام احساسات و مفاهیم را منتقل کند – و این کار را بهشکلی فوقالعاده انجام میدهد.
آهنگسازی بازی ترکیبی است از قطعات پیانوی آرام، تمهای ملودیک و صداهایی که حس درونگرایی، تفکر، دلهره یا حتی امید را القا میکنند. اگر با هدفون بازی را تجربه کنید، احتمالاً از موسیقیاش جدا نخواهید شد.
افکتهای صوتی بسیار محدود اما دقیق هستند؛ هر صدایی – مثل صدای قدم زدن، باز شدن در، یا واکنش محیط – به دقت در جای خود قرار گرفته تا فضای ذهنی خاص هر مرحله حفظ شود.
عملکرد فنی روی PS4
از آنجایی که Pillar بازی سبکی است، در نسخه PS4 اجرای بسیار روان و بدون باگ یا افت فریم دارد. بارگذاریها سریع انجام میشود و هیچ مشکلی در زمینه عملکرد وجود ندارد. اگرچه کیفیت بافتها در سطح پایه باقی میماند، اما این موضوع بههیچ وجه از تجربهی بازی نمیکاهد چون تمرکز آن روی المانهای بصری هنری است، نه فنی.
جمعبندی: بازیای برای فکر کردن، نه فقط بازی کردن
Pillar یک بازی برای همه نیست. اگر به دنبال اکشن، گرافیک سنگین یا روایت کلاسیک هستید، احتمالاً این عنوان برایتان جذاب نخواهد بود. اما اگر به بازیهایی علاقهمندید که سعی میکنند چیزی درونیتر از سرگرمی صرف ارائه دهند – بازیهایی که تجربهی احساسی و روانشناختی هستند – آنگاه Pillar میتواند برای شما مثل یک کتاب تصویری آرام و تاثیرگذار باشد.
این بازی به شکلی هنرمندانه نشان میدهد که چطور بازی و روانشناسی میتوانند با هم ترکیب شوند تا یک تجربهی عمیق و متفاوت خلق کنند.
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.