نقد و بررسی بازی Exoprimal برای PS4
در دوره‌ای که بازار بازی‌های آنلاین پر از شوترهای تکراری شده، Exoprimal با یک ایده عجیب وارد میدان شد؛ سربازانی مجهز به زره‌های پیشرفته که در برابر موج‌های عظیم دایناسورها می‌جنگند. در نگاه اول ممکن است بازی شبیه یک شوخی به نظر برسد، اما پس از چند ساعت تجربه مشخص میشود که کپکام سعی کرده اثری متفاوت و سرگرم‌کننده خلق کند؛ هرچند این تجربه بدون ایراد نیست.
داستان
داستان Exoprimal در آینده‌ای نزدیک جریان دارد؛ جایی که هوش مصنوعی مرموزی به نام Leviathan شکاف‌هایی زمانی ایجاد می‌کند و هزاران دایناسور را به دنیای انسان‌ها می‌فرستد. بازیکن در نقش یکی از خلبانان زره‌های Exosuit قرار می‌گیرد و در مجموعه‌ای از آزمایش‌های مرگبار شرکت می‌کند.
در ابتدا داستان بسیار ساده و کم‌اهمیت به نظر می‌رسد، اما هرچه جلوتر می‌روید، شخصیت‌ها و رازهای مربوط به Leviathan جذاب‌تر می‌شوند. با این حال روایت داستانی هیچ‌گاه به نقطه‌ای نمی‌رسد که بتواند با بهترین آثار علمی‌تخیلی رقابت کند. داستان بیشتر نقش مکمل را برای گیم‌پلی ایفا می‌کند و تمرکز اصلی بازی روی اکشن آنلاین باقی می‌ماند.
گیم‌پلی
گیم‌پلی بزرگ‌ترین نقطه قوت Exoprimal است. مسابقات معمولاً بین دو تیم پنج‌نفره برگزار میشود که باید مأموریت‌های مختلفی را سریع‌تر از حریف انجام دهند. این مأموریت‌ها شامل نابودی موج‌های دایناسورها، دفاع از مناطق خاص، اسکورت اهداف و شکست دادن موجودات غول‌پیکر میشود.
حضور صدها دایناسور روی صفحه نمایش یکی از جذاب‌ترین بخش‌های بازی است. لحظاتی وجود دارد که سیل عظیمی از رپتورها از آسمان سقوط می‌کنند و بازیکن باید همراه تیم خود در برابر آن‌ها مقاومت کند. این صحنه‌ها حس هرج‌ومرج کنترل‌شده‌ای ایجاد می‌کنند که کمتر در بازی‌های مشابه دیده میشود.
تنوع زره‌ها نیز قابل قبول است. هر Exosuit نقش مشخصی دارد؛ برخی برای حمله مستقیم طراحی شده‌اند، برخی نقش تانک دارند و برخی دیگر مسئول درمان و پشتیبانی از اعضای تیم هستند. این موضوع باعث میشود همکاری تیمی اهمیت زیادی پیدا کند.
با وجود این نقاط قوت، مشکل اصلی بازی تکرار مأموریت‌هاست. پس از چندین ساعت تجربه، برخی مراحل و اهداف بیش از حد آشنا می‌شوند و تنوع مورد انتظار را ارائه نمی‌دهند.
گرافیک
Exoprimal از موتور RE Engine استفاده می‌کند؛ همان موتوری که در بسیاری از بازی‌های موفق کپکام به کار رفته است. مدل‌سازی دایناسورها بسیار باکیفیت انجام شده و طراحی زره‌ها نیز جزئیات زیادی دارد.
افکت‌های انفجار، نورپردازی و تعداد بالای دشمنان روی صفحه چشمگیر هستند و بازی از نظر فنی عملکرد خوبی ارائه می‌دهد. با این حال محیط‌ها همیشه در سطح طراحی موجودات قرار ندارند. بسیاری از نقشه‌ها ظاهر صنعتی و نسبتاً تکراری دارند و از نظر هنری چندان به‌یادماندنی نیستند.
موسیقی
موسیقی بازی وظیفه خود را انجام می‌دهد و در نبردهای بزرگ هیجان لازم را منتقل می‌کند، اما کمتر قطعه‌ای پیدا میشود که پس از پایان بازی در ذهن باقی بماند. موسیقی بیشتر در خدمت اکشن قرار دارد تا خلق هویت مستقل.
صداگذاری
صداگذاری یکی از بخش‌های موفق بازی محسوب میشود. صدای غرش دایناسورها، انفجارها و شلیک سلاح‌ها حس قدرت خوبی منتقل می‌کنند. دوبله شخصیت‌ها نیز کیفیت قابل قبولی دارد، هرچند برخی دیالوگ‌ها به مرور زمان تکراری می‌شوند.
بخش آنلاین و ارزش تکرار
Exoprimal تقریباً به‌طور کامل حول تجربه آنلاین طراحی شده است. اگر از بازی‌های تیمی و همکاری با دیگر بازیکنان لذت می‌برید، بازی می‌تواند ده‌ها ساعت سرگرم‌کننده باشد. باز کردن زره‌های جدید، ارتقای تجهیزات و یادگیری نقش‌های مختلف نیز انگیزه خوبی برای ادامه بازی ایجاد می‌کند.
در مقابل، بازیکنانی که به دنبال تجربه‌ای داستانی یا تک‌نفره هستند احتمالاً خیلی زود از بازی فاصله خواهند گرفت. وابستگی کامل به بخش آنلاین یکی از مهم‌ترین محدودیت‌های Exoprimal است.
جمع‌بندی
Exoprimal شاید انقلابی در سبک شوترهای آنلاین نباشد، اما یک تجربه سرگرم‌کننده و متفاوت ارائه می‌دهد. ایده ترکیب زره‌های پیشرفته با نبردهای عظیم علیه دایناسورها به‌خوبی اجرا شده و لحظات هیجان‌انگیز فراوانی خلق می‌کند. با این حال تکرار مأموریت‌ها و کمبود محتوای متنوع در بلندمدت مانع از تبدیل شدن آن به یکی از بهترین آثار کپکام میشود.
Exoprimal یک شوتر آنلاین خوش‌ساخت و سرگرم‌کننده است که بیش از هر چیز روی اکشن گروهی و نبردهای عظیم تمرکز دارد. اگر به بازی‌های چندنفره علاقه دارید، ارزش تجربه کردن را دارد؛ اما برای علاقه‌مندان به بازی‌های داستان‌محور گزینه ایده‌آلی نیست.
نقد و بررسی‌ها
هنوز بررسی‌ای ثبت نشده است.